|
Home - Contact - Video Journaal - Canal Journal - Links |
|
|
|
|
Archief april 2008
|
|
De gezelligste rondvaart van Amsterdam
“Hey meissie, waar is de schipper van deze boot?” Dat is de eerste vraag van bijna alle passagiers die voor een rondvaart aan boord stappen van de gezelligste rondvaartboot in Amsterdam. Als kapitein Jasmijn Klarenbeek dan antwoordt dat ze het met haar moeten doen is steevast de tweede vraag: “Mag ik vragen hoe oud je bent?” en dat betekent eigenlijk: “ben je wel ouder dan 18 jaar en beschik je over de benodigde papieren?”
Jasmijn is klein en tenger en ze ziet er uit als het kleine zusje van de kapitein. Ze heeft al jaren haar vaarbewijs voor grote rondvaartboten en een klein eigen rondvaartbedrijfje. Ze is inmiddels 30 jaar en dat is oud genoeg om dat soort vragen op te vatten als een compliment. Ze is dol op haar werk en kan er smakelijk over vertellen:
“Als mijn gasten er achter komen dat dit mijn beroep is zijn ze het er unaniem over eens dat het toch wel het leukste werk moet zijn dat er bestaat. Dat beaam ik natuurlijk, want het is altijd gezellig en altijd anders. Het enige nadeel is al het schoonmaakwerk, administratie, sjouwen met spullen en al die uren achter de computer zitten om mailtjes te beantwoorden, facturen te tikken en bonnetjes in te voeren. Mijn beloning voor al dat saaie werk: gezellig varen met mijn gasten, dat verveelt me nooit.
Tegen de tijd dat mijn
passagiers begrijpen dat ik het varen al wat vaker gedaan heb durven ze
wel te vragen of ik ook wat kan vertellen als we interessante dingen
tegenkomen. Maar eigenlijk is elke huis in Amsterdam waar je langs vaart
interessant en er is zoveel te vertellen over deze prachtige stad. Dat
wordt dus een selectie maken uit heel veel verhalen. Ik ben geen gids
dus is het improviseren. Dat is dat niet zo moeilijk, behalve als je op
de Lelie vaart.
Als er dan toch iets mis gaat, er komt bijvoorbeeld onverwachts een klein bootje onder een brug vandaan, waarvan de buitenboordmotor uitvalt en ik vol in zijn achteruit moet om rampen te voorkomen, en per ongeluk door de schroefwerking, de wind of een andere oorzaak ( het ligt natuurlijk niet aan mijn stuurmanskunsten) de boot een tikje tegen de muur geeft dan pas beseffen mensen dat het allemaal niet zo makkelijk is en krijg ik vaak een daverend applaus! Nog mooier is als ik voor handmatige boegschroef speel door even de boot af te duwen. Of met veel gas (helaas niet zo fijn voor de mensen die buiten zitten, maar helaas vaak nodig om de bocht door te komen) feilloos een bocht neem, en de boot door de kleinste grachtjes stuur. Achter je hoor je dan altijd : “hier kunnen de gewone rondvaartboten vast niet komen!” Gelukkig komen die ook niet zo vaak op die plekken. Eigenlijk kunnen ze er beter komen dan ik met de Lelie. Rondvaartboten zijn ontworpen voor de grachten, zo'n oud binnenvaartscheepje als de Lelie niet en die is dan ook minder wendbaar. Daarom meld ik me dan bijvoorbeeld op de marifoon ruimschoots van te voren
als ik op de Singel vaar
en de Brouwersgracht in wil. de poezenboot, het smalste huisje en de koepelkerk is omdat ik weet dat het nog even duurt. Maar de nietsvermoedende schipper van een plezierbootje die na de winter weer lekker aan het varen is op de eerste mooie zondag van het jaar van de Singel de Brouwersgracht in wilt heeft echt een probleem als hij zich na elke rondvaartboot in de buurt van de Brouwersgracht waagt kan hij rekenen op een oorverdovende toeter van de volgende rondvaartboot die al het bruggat uitkomt. Dus als je wilt lachen is de Haarlemmersluis de 'place to be' op een mooie zondag in Amsterdam. Wijntje erbij en volop pret!
Mijn grappigste actie op
de Amsterdamse grachten:
|
Kapitein Jasmijn
De Lelie op het IJ
Jasmijn improviseert als rondvaartgids
De Chocoladevaart, Jasmijn´s specialiteit |
| 18 april 2008 | |
|
Met milieuvervuiling en verkeersinfarcten zijn we hard op weg om alle grote steden op onze wereld onleefbaar te maken. Nog meer beton en asfalt wordt al 50 jaar lang gezien als een oplossing voor die problemen, maar dat heeft tot op heden de ellende alleen maar groter gemaakt. De vele honderden kilometers file per dag op onze snelwegen zijn daarvan een overtuigend bewijs.
Amsterdam heeft op dit gebied al sinds de 17e eeuw een onschatbare voorsprong op alle andere steden met haar meest fijnmazige waterwegensysteem ter wereld. Die superefficiënte pijplijn voor goederentransport heeft de stad een gouden eeuw gegeven van wereldmacht en handelsrijkdom en hij is nog bijna helemaal intact. Nog steeds kan alles wat de stad nodig heeft desnoods met menskracht over water worden aangevoerd.
Met de herontdekking van die voorsprong is Mokum Mariteam met stip het meest belangwekkende nieuws over de Amsterdamse grachten in 2008. Menskracht hoeft niet meer, schone en relatief kleine electromotoren doen het werk.
|
|
|
Vervoer over water - dat lucht op.
Dat is de slagzin van Mokum Mariteam. Een professioneel samenwerkingsverband van 6 bedrijven die begonnen zijn om een goederen, afval- en reststoffen distributie over water in de binnenstad van Amsterdam op een milieuvriendelijke wijze op poten te zetten.
Het initiatief komt van ICOVA, marktleider in afvalbeheer. Een bedrijf met ervaring in watersamenwerkingsprojecten in de Rijnmond en met varende inzamelpunten voor vuilnis tijdens Sail 2005. Deelnemer Koninklijke SAAN is specialist in schijnbaar onmogelijke transportprojecten, die doorgaans op spectaculaire wijze moeiteloos worden uitgevoerd. BNN is de grootste bouwmaterialen leverancier in de stad met een vestiging aan het water. Drie rondvaartbedrijven leveren boten en expertise: Canal Company, Rederij De Nederlanden en rederij ’t Smidtje.
Afgelopen november startte Mokum Mariteam. Het begon met de bioweek van stichting Noord-Hollandse grond, waarbij groente werd aangeleverd en vuilnis werd afgevoerd. Inmiddels zijn er een aantal projecten opgestart, waarbij er nu al zichtbaar resultaat te zien valt. In de nieuwe Doelenstraat, waar een vrachtwagen onmogelijk de hele dag de straat kan blokkeren en 's nachts de personeelskosten dubbel zo hoog zijn, werd een boot ingezet voor de verhuizing van de bibliotheek van de UVA. De inzet van een schip en een creatieve kijk op laad- en losmogelijkheden leverde hier grote besparingen op.
Mokum Mariteam kan mensen en middelen uit eigen gelederen gebruiken en daarmee de kosten zo laag mogelijk houden.Per project wordt bekeken op welke wijze de klus het meest effectief geklaard kan worden, en waar de knelpunten zitten. Na het pilotjaar 2008 zal er een marketingmix staan met vervoersmogelijkheden van pakketje tot Boeing. Het accent zal liggen bij watertransport, met aanvullende milieuvriendelijke voorzieningen op de wal voor bedrijven die niet langs de grachten gevestigd zijn. Een ingewikkelde materie omdat rekening moet worden gehouden met arbo-, milieu en hygiëne regelingen. Daarin zit voor voor ICOVA directeur Cor Gerritsen de enorme uitdaging om dit project te realiseren.
Het meest recente project is de aan- en afvoer van goederen voor de verbouwing van hotel de l’ Europe. De schepen kunnen daar gemakkelijk afmeren. De ruime ervaring van de deelnemende rederijen is hier natuurlijk onontbeerlijk. Er zijn ideeën om ook een ‘linnengoed en horecalijn’ voor Hotels en restauranten op te zetten en dan als ‘retourvracht’ hotelafval af te voeren. De vroegere vuilnisboot waar het afval op een grote berg in het schip lag is achterhaald door moderne technologie met persdrukcontainers. Hopelijk gaat de gemeente Amsterdam participeren in dit project. Dat zou veel vuilniszakken op de gracht of in de grachten schelen. ICOVA heeft er plannen voor klaarliggen.
Veel bouwbedrijven zijn geïnteresseerd geraakt. Die hebben allemaal veel zware materialen op hun bouwlocatie nodig. Met een schip kun je veel spullen in een keer vervoeren, terwijl er van oponthoud veel minder sprake is. Met de liftjes en losmiddelen van Saan en BBN kunnen ook bouwmaterialen op de meest gekke plaatsen goed per boot worden aangeleverd.
Mokum Maritiem probeert een samenspel van nut en noodzaak te combineren op een manier die voor iedereen effectief en prettig is, zonder letterlijk in elkaars vaarwater te zitten. Maatschappelijk verantwoord ondernemen betekent: vernieuwend en minder belastend voor het milieu bezig zijn. De wethouder van milieu mevrouw Vos ondersteunt dit initiatief van harte omdat het een schonere lucht oplevert, en dat is toch wat iedereen wil.
Verslag: Yvonne Wakker |
Renovatie van Hotel de l'Europe (foto Dirk Gillissen)
Een varende Boeing (foto Robert Meerding)
Het team van Mokum Mariteam
|
| 11 april 2008 | |
|
Kostverlorenvaart
De Kostverlorenvaart is al gegraven in 1413, in opdracht van Graaf Willen IV van Holland.
Met deze waterweg voorkwam men, dat de gevaarlijke tocht uit Leiden naar Amsterdam v.v. via de Haarlemmermeer, Haarlem en het IJ gevaren moest worden. Het Amsterdamse gemeentebestuur protesteerde heftig tegen het project uit angst voor een eventuele vijand die via de sluizen in die waterweg de stad onder water zou kunnen zetten. Om die reden werd de vaart afgesloten met een dam ter hoogte van de Overtoom.
Die strubbelingen hebben de vaart zijn naam gegeven, de investering (cost) was zinloos en daardoor ‘verloren’ Pas in 1808 werd die dam vervangen door een schutsluis.
Tot 1897 vormde de Kostverlorenvaart de grens met de gemeente Sloten.
Het zal de oplettende kijker opvallen, dat de kademuur ter hoogte van het stadsdeelkantoor van de Baarsjes een geheel andere aanblik biedt, dan in andere delen van de vaart. Vroeger had de Algemene Brandstoffenhandel Amsterdam (ABA) hier een los – en opslagplek. Er stond een voor die jaren uiterst moderne elektrische los – en kolentransportinstallatie.
De kraan die de schepen loste, stond met zijn poten op de hoeken van het afwijkende stuk kademuur.
Met een happer, die zich aan een stalen monorail verplaatste over de weg en over het terrein, werden de kolen op grote hopen en in silo’s gestort, gesorteerd naar grootte. Onder de silo’s vulden de werknemers papieren en juten zakken met kolen voor de verkoop.
Om te voorkomen, dat tijdens het lossen de kolen op de weg zouden vallen en op het daaronder rijdende verkeer, was onder de kraan een houten plankier gemaakt. De losinstallatie werd rond 1969 gesloopt.
Door onze redacteur Kees Hilgers |
Uiterst moderne losinstallatie voor de dertiger jaren
Houten plankier over de weg
|
|
|
Afwijkend stuk kademuur
|
| 4 april 2008 | |
|
Voorjaar in de stad
het voorjaar. Tussen de regen en de winterse buien door gaat de natuur gewoon zijn gang. Op het vlot bij de tjalk aan de amstel was het vandaag een drukte van belang. Er was zeker weer een geboortefeestjes, ze kwetterde er in ieder geval vrolijk op los.
File in de Herengracht, er waren er wel 4 die elkaar
moesten passeren in de Herengracht. Terwijl Dorus de buurt in de
gaten hield vanaf zijn bankje zag hij hoe een meerkoetje een
vuilnisbootje probeerde te kraken. en mijn oog viel op de bomen die zo lekker groen aan het worden waren, een prettige aanblik in het voorjaar.
De mensen worden dan ook vrolijk en op dit soort
momenten kun je je niet voorstellen dat er op andere plekken
criminaliteit heerst.
Op 30 april zal alles wat vaart weer door de grachten
varen, maar eerst moeten de bootjes na de winter klaar worden gemaakt
voor een hopelijk zonnig vaarseizoen. |
Tekst en foto's: Yvonne Wakker |
|
|
|
| Archief maart 2008 |