Archief mei 2007

28 mei 2007

Varen naar het Leidseplein 

Door een storing bij onze provider was het Grachtenjournaal noodgedwongen een week off-line. Hoog tijd om een belofte in te lossen om te schrijven over een prachtig plan van de Vereniging Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad om de Lijnbaansgracht weer uit te graven tot aan het Leidseplein. 

Er zijn heel wat plannen geopperd voor de komende herinrichting van het Leidseplein. Dit is waarschijnlijk het goedkoopste, want die gracht loopt nog steeds onder het Kleine Gartmanplantsoen door tot aan de Stadsschouwburg. Bij wegwerkzaamheden in 1978 was dat stukje Amsterdams water voor de laatste keer zichtbaar. 

Een havenkommetje aan het Leidseplein met terrassen rondom en afmeergelegenheid voor terrasbezoekers en rondvaartboten.

Een dood stuk Lijnbaansgracht zou tot leven worden gewekt en daarmee de andere vaarwegen in de stad een beetje ontlasten.

Een belofte van Stadsdeel Centrum om al in de vorige regeerperiode tenminste één gedempte gracht weer open te graven, zou worden ingelost. De Horeca rondom het plein zal blij zijn met de extra klandizie en terrasruimte. Voor varende Amsterdammers is ieder nieuw (en bereikbaar) terras aan het water een verrijking. Het plein zelf zou zich een beetje kunnen ontworstelen aan de fastfoodcultuur en wat meer allure en niveau bieden. En tenslotte zou het er allemaal zo veel mooier en Amsterdamser uitzien, dat alleen daarom al de Vereniging Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad alle steun en aandacht verdient voor haar voorstel. 

.

Tot in de vorige eeuw liep de Lijnbaansgracht door tot aan de Stadsschouwburg

Bij graafwerk in 1978 was daarvan een stukje te zien

21 mei 2007

Is dit een Groenlinkse wethouder? 

In het grachtenjournaal van 16 mei heb ik zonder commentaar een scan gepubliceerd van het antwoord dat ik een maand geleden van wethouder Maarten Van Poelgeest van waterbeheer

ontving op de open brief aan hem die sinds 10 april op dit grachtenjournaal staat.

Dat antwoord is zo verpletterend ambtelijk correct, dat ik er al een maand lang geen raad mee weet.

Intussen heb ik geleerd dat de belangstelling van onze wethouder voornamelijk uitgaat naar een 'slagvaardig' (machtig) stadsgewest en naar de megabouwprojecten die zo'n gewestelijk bestuur kan doordrammen.

Terwijl een kwart van alle kantoorruimte in de stad leegstaat, werpt deze groenlinkse wethouder zich op een achterhaald, miljardenverslindend Zuidas project dat alleen maar nog meer overbodige kantoren zal opleveren. Zijn nieuwste wapenfeit getuigt van dezelfde grootheidswaan. Ondanks heftige protesten van bijna alle betrokkenen wil hij woontorens van 150 meter hoogte bouwen bij de Arena. We hebben het schandaal met de parkeergarage aan het Bos en Lommerplein nog maar net achter de rug. In Maastricht en Haarlem vielen vorig jaar balkons spontaan van woningen af. Bij een beetje harde wind vliegen tegenwoordig overal in Nederland de gevelplaten van grote nieuwe gebouwen door de lucht.  De bouwwereld in Nederland staat nog steeds bol van fraude, handjeklap en gebrek aan kwaliteitscontrole. Alleen daarom al wordt zo'n woontoren een levensgevaarlijk onding. 

Op google is bijna alles te vinden wat de wethouder in de laatste jaren in het openbaar heeft gezegd. Beheer van ons binnenwater is een deel van zijn portefeulle waar hij blijkbaar weinig affiniteit mee heeft. Hij heeft er nog nooit een woord aan gewijd. Vanuit dat perspectief is zijn antwoord op mijn open brief echt nieuws, al staat er bijna niets nieuws in. Zijn opmerking dat "de gemeente wel degelijk de intentie heeft om het kleinschalig goederenvervoer via het water te stimuleren"  is zelfs een primeurtje. Op google is over die intentie in ieder geval niets te vinden.

Eén ding is zeker: de vijftienduizend bootjesmensen in Amsterdam zullen van hun nieuwe groenlinkse wethouder

Binnenwaterbeheer weinig méér kunnen verwachten dan een strengere handhaving van de regels die de huidige chaos hebben veroorzaakt. Misschien moeten we een Grachtenpartij oprichten. Alle varende Amsterdammers samen zouden bij de volgende verkiezingen zonder veel moeite een paar vertegenwoordigers in de raad kunnen krijgen om hun belangen te behartigen. Misschien ligt dan zelfs een eigen varende wethouder Waterbeheer in het verschiet.

Amsterdamse bootjesmensen hebben van deze 

wethouder Binnenwaterbeheer weinig goeds te verwachten. 

16 mei 2007

Vervoer over water, de juiste weg.

Ook in de stad

De oorspronkelijke functie van onze grachten als superefficiënt medium voor goederenvervoer werd al meer dan honderd jaar geleden overgenomen door het wegtransport. 

Vrachtauto's waren veel sneller dan boten en konden op veel meer plaatsen komen. Eigenlijk zat al dat water in Amsterdam alleen maar in de weg. Politiecommissaris Kaasjager wilde in 1955 zelfs alle grachten dempen om er Parijse Avenues van te maken. Zijn plan werd weggehoond en hij ook, maar sindsdien is Amsterdam een van de moeilijkste steden voor auto's ter wereld geworden. Nog steeds is een kwart van het stadsoppervlak water en moeten alle auto's samen het doen met een schamele 10 procent.

Dat dreigt nu helemaal uit de hand te lopen. Een interne nota van het ministerie van VROM heeft een beetje paniek gezaaid in onze media.  Volgens die nota raakt de Nederlandse economie in de komende decennia volledig ontwricht door de voortdurend toenemende fileproblemen

"Verkeersinfarct dreigt", "Autoverkeer wordt drama", "Honderden kilometers file per dag", "Randstad slibt dicht."

.Krantenkoppen in de Telegraaf, Het Parool en de Volkskrant van de laatste dagen. De bijbehorende artikelen zijn allemaal pessimistisch over oplossingen van de congestieproblemen.

Zelfs van rekeningrijden, het laatste troetelkindje van de overheid, wordt slechts marginaal resultaat verwacht. 

De Amsterdamse binnenstad is voor goederenvervoer nu al vrijwel onbereikbaar geworden. Met alle files op de ringwegen hebben vrachtauto's uren nodig om de stad te bereiken. Binnen de grachtengordel mogen ze onder strenge beperkingen alleen tussen 9 en 11 uur ''s morgens laden en lossen. Als ze door de files na 'spertijd' in de stad komen, kost dat een volle dag verlies. Alle voordelen van wegvervoer boven watertransport zijn daarmee achterhaald en een paar nadelen krijgen steeds meer gewicht: veel hoger brandstofgebruik en meer milieuvervuiling per ton vervoerd gewicht. 

De gemeente staat welwillend tegenover initiatieven uit het bedrijfsleven voor goederentransport over water. Dat blijkt uit het antwoord dat wethouder Maarten van Poelgeest schreef op mijn open brief aan hem over dat onderwerp. 

Maar initiatieven moeten vanuit het bedrijfsleven komen. 

Aan de ontwikkeling van een paar initiatieven op dat gebied wordt op dit moment gewerkt en de signalen zijn hoopvol. 

Ik zal daarover spoedig nader berichten. 

Goederentransport in de file...

of ruim baan op de grachten?

10 mei 2007

Nog een laatste meerkoetennest.

Na de dodenherdenking op 4 mei ligt het Homomonument aan de Westermarkt vol bloemen.

Honderd meter verderop, bij de Leliegracht, is een meerkoetenpaartje druk bezig met het bouwen van een kleurig nest, met bloemen als bouwmateriaal. De rode stip op de bovenste foto toont de locatie van het nest.  Tulpen, narcissen en lelies, stuk voor stuk gejat van het monument, zijn in elkaar gevlochten tot een nieuw kransje dat niet bestemd is voor rouw maar voor nieuw leven. Straks komen de koetenkuikens op dat kransje uit hun ei.  

Dit is mijn laatste stukje over meerkoetennesten voor dit jaar. Ik heb er tientallen gefotografeerd, een selectie van die foto’s zal spoedig verschijnen als bijlage van dit journaal. 

6 mei 2007

Rondvaartkapitein/botenfotograaf Wil Morcus heeft me zijn reservecamera geleend, dus nu meteen maar een foto die ik al lang had willen maken.

Het speedbootje op die foto ligt al maandenlang halfgezonken in de Prinsengracht, uit elkaar gerukt door hekgolven van scheurende collega's.

Onder de ketting waar het wrak mee aan de wal hangt, heeft een meerkoet een nest gebouwd. Dat nest blijkt steviger te zijn dan het bootje zelf.

Het heeft de afgelopen Koninginnedag doorstaan en er zelfs van geprofiteerd. Voor het feest lagen de eitjes nog bijna op de waterlijn.

Met zo veel extra afval in de gracht kon dit koetenpaar een torentje bouwen. Ze zit nu hoog en droog te broeden.

Voor het nest bij Hotel Pulitzer waar ik eerder over schreef (24 maart 2007), heeft het ingevlochten fendertje niet geholpen tegen het geweld van onze varende feestvierders. Weggespoeld en vertrapt, net als een tiental andere nesten op mijn dagelijkse route door de grachten.

Meerkoeten zijn beschermde vogels. Om hun nesten moeten zelfs bouwprojecten worden uitgesteld totdat het broedsel levensvatbaar is.

Maar op Koninginnedag zijn ze vogelvrij.

3 mei 2007

Rondvaartschippers

zijn de ogen en de oren van onze grachten

Van Gijs de Jong ontving ik vanmorgen een mail vol goede suggesties en tips die ik later zal behandelen in dit journaal.

Eén opmerking in zijn mail zit me dwars.

Daar wil ik eerst over schrijven:

“De rondvaartboten gedragen zich regelmatig zeer asociaal.

Wat meer ordening zou een goede zaak zijn.”

Ik werk zelf al 6 jaar als rondvaartschipper in Amsterdam en ik ken bijna al mijn collega's. Er zijn  uitzonderingen, maar voor de overgrote meerderheid van de beroepsschippers in Amsterdam heeft de veiligheid op het water voorrang boven alles. Omdat we allemaal via kanaal 10 op de marifoon met elkaar communiceren zijn wij de ogen en de oren van de grachten.

Als BBA en Waterpolitie beter zouden uitluisteren op dat kanaal, zouden ze van minuut tot minuut weten wat er in Amsterdam op het water gebeurt.

De beroepsvaart heeft voorrang boven al het overige vaarverkeer. De pleziervaart beseft vaak niet waarom dat nodig is, ook buiten Amsterdam. Als voormalig vrachtschipper weet ik uit ervaring dat de meeste binnenvaartschippers veel arroganter omgaan met hun rechten dan de rondvaartkapiteins in Amsterdam.

Bovendien: als collega's in de stad asociaal vaargedrag vertonen, wordt dat doorgaans via kanaal 10 publiekelijk bestraft.

De meeste rondvaartschippers zouden BBA en Waterpolitie graag assisteren bij hun taken, als die diensten beter bereikbaar zouden zijn. Met marifoons en mobiele telefoons zou dat secondenwerk moeten zijn. Mijn ervaringen op dit gebied zijn tot nu toe echter bedroevend. Als ik tijdens mijn werk op kanaal 10 het BBA oproep, krijg ik zelden antwoord. Telefoonnumers van de bemanningen op de patrouilleboten zijn geheim, die krijg ik niet van BBA. Ik word verwezen naar het meldpunt overlast te water. Die telefoonlijn is vrijwel voortdurend overbelast.

Om als rondvaartschipper onderweg een calamiteit te melden, moet ik eigenlijk mijn boot vol passagiers stilleggen om rustig te kunnen uitzoeken hoe ik tot de bevoegde autoriteiten kan doordringen. Voor de meeste schippers is dat onmogelijk dus ze doen een melding op kanaal 10 en varen verder. Dan weten de collega's tenminste wat er aan de hand is.

Als experiment heb ik een keer drie dagen lang tweemaal per dag het BBA opgeroepen om te melden dat de doorvaart midden onder een brug werd belemmerd door een boot die daar aan één touw was vastgemaakt. Pas na de derde dag was de boot weg. Antwoord op mijn 6 oproepen aan BBA  heb ik nooit gekregen, misschien heeft iemand anders dat bootje daar weggehaald.

Ons grachtenwater wordt steeds schoner, de verleiding om er op warme dagen in te springen wordt steeds groter.

Op Koninginnedag heb ik een paar voorproefjes gezien van wat ons in een komende warme zomer te wachten kan staan. Zwemmende mensen en scheurende speedboten in overvolle grachten. Vorig jaar zijn er in Nederland 3 dodelijke ongelukken gebeurd met speedboten en zwemmers. Het is verboden om in de Amsterdamse grachten te zwemmen, maar dat weet bijna niemand.

 Ik waag hier een voorspelling. Als er geen afdoende maatregelen worden genomen om agressief gedrag van speed- en powerboten in onze grachten te voorkomen, zullen er in de komende warme zomer ook in Amsterdam dodelijke ongelukken mee gebeuren.

Onze Gemeente zou één ambtenaar kunnen aanstellen die permanent uitluistert op kanaal 10 en meldingen van calamiteiten doorgeeft aan de bevoegde instanties.

Met die ene ambtenaar en met een beetje overleg tussen de rondvaartbedrijven en de overheid, zou de veiligheid op de vaarwegen in de stad sterk verbeterd kunnen worden.

Een aparte ambtenaar is misschien te duur maar ik denk ook dat er makkelijk vrijwilligers te vinden zijn om dat werk te doen. Langs onze hele kust zijn vrijwillige reddsdingsbrigades actief. Een grachtenbrigade onder de hoede van het BBA zou hier een mooie en soms levensreddende taak kunnen krijgen om het communicatiegat te vullen tussen varende Amsterdammers en de bevoegde instanties.

Op dit moment hebben in Amsterdam Gemeentepolitie, RP te water en BBA taken op het water. Een behulpzame official van de RP had vorige week een half uur nodig om me uit te leggen wie waar verantwoordelijk voor is. Ik had de indruk dat hij het zelf ook niet allemaal wist.

Wat meer ordening zou hier een goede zaak zijn

Mijn camera ligt nog

op de bodem van het Singel.

(zie: 1 mei 2007 "Terreur van speedboten verpest Koninginnedag op het water")

Tot zaterdag zal het Grachtenjournaal

zonder illustraties moeten verschijnen.

Mijn camera ligt nog

op de bodem van het Singel.

(zie: 1 mei 2007 "Terreur van speedboten verpest Koninginnedag op het water")

Tot zaterdag zal het Grachtenjournaal

zonder illustraties moeten verschijnen.

Mijn camera ligt nog

op de bodem van het Singel.

(zie: 1 mei 2007 "Terreur van speedboten verpest Koninginnedag op het water")

Tot zaterdag zal het Grachtenjournaal

zonder illustraties moeten verschijnen.

1 mei 2007

 Terrreur van speedboten verpest Koninginnedag op het water

Na een lange, vermoeiende maar fantastische Koninginnedag  lag ik te rusten in de roef van ons bootje.

Plotseling hoorde ik een paar harde knallen en voelde hoe een enorme golf het bootje optilde en weer neerkwakte. Daarna lag ik tussen alle omgevallen dozen met handel naast mijn kooi op de vloer. Door het roefdeurtje zag ik een speedboot op volle snelheid wegscheuren richting Koningsplein. Voor de brug was een file op het water, dus daar moest hij stoppen. Ik greep mijn camera en rende al fotograferend naar die brug tot hij er onderdoor ging. Aan de andere kant van de brug zat hij in een file vlak bij de wal, zodat ik close-up foto’s kon maken van het registratienummer. Daarop sprong een kleerkast van die boot op de kade, sloeg en schopte mij tegen de grond, rukte mijn camera uit mijn hand en gooide die in de gracht.

Ik wist niet dat mijn Liefya met de camera van haar mobiel in de aanslag achter mijn aan was komen rennen. Toen ze zag dat haar vriendje werd mishandeld werd ze furieus en gaf mijn aanvaller een ferme schop in zijn kruis. Dat is mijn redding geweest, als hij zijn gang had kunnen gaan zou ik nu in het ziekenhuis liggen. Ik ben 63 jaar oud, en hij was zo'n doorgetrainde vechtmachine van een jaar of dertig. Maar nu was hij binnen een paar seconden terug op zijn boot en scheurden ze weg.  

Ik denk dat het niet erg slim is om op een dag als Koninginnedag een misdrijf te plegen vanuit een geregistreerde speedboot.

De politie was vlakbij en erg hulpvaardig. Getuigen hadden het registratienummer van de boot al doorgegeven en een omstander blijkt het hele incident zelfs te hebben gefilmd en de opnamen ter beschikking van de politie gesteld. De foto’s die Liefya met haar mobiel maakte, staan hiernaast afgebeeld.

Er lag een lange rij kleine bootjes met veel kinderen erop langs het Singel. De stoere stunt van die speedboot had makkelijk ernstige ongelukken kunnen veroorzaken en heeft al die kinderen in ieder geval een doodsschrik bezorgd. Bij onze buren vlogen de pizza’s door de kuip en verderop hoorde ik glaswerk breken.

Naar de knallen te oordelen moeten veel bootjes om ons heen schade hebben opgelopen en ook daar zullen de inventarissen door de boten geslingerd zijn.

Tijdens mijn wandelingen langs de grachten vandaag heb ik te veel van dit soort incidenten gezien en ook een aantal gefotografeerd als illustratie van een artikel over te hard varen dat ik ironisch genoeg had klaarliggen om vandaag te publiceren

Na deze ervaring denk ik dat de Gemeente misschien een grachtenverbod zou moeten opleggen voor gevaarlijk vaargedrag van speedboten.  Eigenlijk zouden ze helemaal uit de binnenstad moeten worden geweerd. Er scheuren langs de grachten toch ook geen raceauto’s rond?

Onderstaande tekst schreef ik een paar dagen geleden:

7,5 Km.

Wie met een auto te hard rijdt, maakt pas schade als hij ergens tegenaan botst. Die opmerking lijkt op het intrappen van een deur die wagenwijd openstaat.

Maar:

Veel mensen varen door de Amsterdamse grachten alsof ze autorijden. En als je met een boot te hard vaart, dan maak je schade aan alles wat je onderweg tegenkomt.

Niet zo lang geleden zag ik een grote speedboot op volle snelheid door het Amstelkanaal scheuren terwijl ik daar met een kleine reparatie aan mijn bootje bezig was. Ik staakte haastig mijn klus en zocht dekking op de wal om zijn hekgolf te ontwijken.

Even klonk het alsof er oorlog was uitgebroken en toen waren twee van de drie (stevige) meertouwen van mijn bootje geknapt. In het stuk gracht dat ik kon zien was met nog minstens zes andere boten hetzelfde gebeurd. In de roef van mijn bootje lag de inhoud van alle kastjes als een brij op de vloer. Mijn reparatieklus was vernield, ik kon weer opnieuw beginnen.

Die boot is waarschijnlijk met dezelfde snelheid van de Nieuwemeersluis naar de Amstel gevaren. Als ik uitga van wat hij op mijn bootje heeft aangericht, dan moet hij langs die route voor tienduizenden Euro’s aan schade hebben veroorzaakt. .

Sinds dat incident heb ik altijd een kleine filmcamera aan boord. Als ik nog eens een aso tegenkom die zoiets flikt, dan komt ie op Youtube en een copie van het filmpje gaat naar BBA. Dan weten alle slachtoffers tenminste waar ze hun schade kunnen verhalen.

Het was de bedoeling dat op deze plek

een fotoreporage zou verschijnen van onze geslaagde

drijvende vrijmarkt aan het Singel achter de bloemenmarkt.

Helaas is mijn camera gesneuveld.

De laatste foto’s waren bewijzen van ernstig en

levensgevaarlijk wangedrag op het water.

Die liggen nu op de bodem van het Singel.

Hieronder  stonden de foto's die mijn vriendin van de dader kon maken.

Op advies van de politie heb ik ze verwijderd.

Afdrukken van die foto's zijn wel naar de recherche gestuurd voor het onderzoek.

De foto hieronder toont de speedboot gestopt voor een file onder de brug