“Hey meissie, waar is de schipper van deze boot?” Dat is de eerste vraag van bijna alle passagiers die voor
een rondvaart aan boord stappen van de gezelligste rondvaartboot in Amsterdam. Als kapitein Jasmijn Klarenbeek dan antwoordt dat ze het met haar moeten doen is steevast de tweede vraag: “Mag ik vragen hoe oud je bent?” en dat betekent eigenlijk: “ben je wel ouder dan 18 jaar en beschik je over de benodigde papieren?”
Jasmijn is klein en tenger en ze ziet er uit als het kleine zusje van de kapitein. Ze heeft al jaren haar vaarbewijs voor grote rondvaartboten en een klein eigen rondvaartbedrijfje. Ze is inmiddels 30 jaar en dat is oud genoeg om dat soort vragen op te vatten als een compliment. Ze is dol op haar werk en kan er smakelijk over vertellen:
Als mijn gasten er achter komen dat dit mijn beroep is zijn ze het er unaniem over eens dat het toch wel het leukste werk moet zijn dat er bestaat. Dat beaam ik natuurlijk, want het is altijd gezellig en altijd anders. Het enige nadeel is al het schoonmaakwerk, administratie, sjouwen met spullen en al die uren achter de computer zitten om mailtjes te beantwoorden, facturen te tikken en bonnetjes in te voeren. Mijn beloning voor al dat saaie werk: gezellig varen met mijn gasten, dat verveelt me nooit.
Tegen de tijd dat mijn passagiers begrijpen dat ik het varen al wat vaker gedaan heb durven ze wel te vragen of ik ook wat kan vertellen als we interessante dingen tegenkomen. Maar eigenlijk is elke huis in Amsterdam waar je langs vaart interessant en er is zoveel te vertellen over deze prachtige stad. Dat wordt dus een selectie maken uit heel veel verhalen. Ik ben geen gids dus is het improviseren. Dat is dat niet zo moeilijk, behalve als je op de Lelie vaart.
Met een voet in het stuurhaspel om de boot nog enigszins rechtdoor te laten varen want de salonboot Lelie heeft een gigantische afwijking naar links, dus als je even niet oplet en het stuur los laat krijg je een boot met gillende passagiers omdat je dreigt de kant in te varen, of nog erger tegen een andere rondvaartboot! Maar goed, een voet in het haspel, achterover hangend in de stuurstoel om rechts achter beneden het knopje van de cd speler om te zetten naar de microfoon en ook het volume te wijzigen en ondertussen ook nog de pleziervaart ontwijken en af en toe iets te roepen op de marifoon naar de rest van de rondvaart. Je begrijpt dat dit hilarische taferelen oplevert.
Als er dan toch iets mis gaat, er komt bijvoorbeeld onverwachts een klein bootje onder een brug vandaan, waarvan de buitenboordmotor uitvalt en ik vol in zijn achteruit moet om rampen te voorkomen, en per ongeluk door de schroefwerking, de wind of een andere oorzaak ( het ligt natuurlijk niet aan mijn stuurmanskunsten) de boot een tikje tegen de muur geeft dan pas beseffen mensen dat het allemaal niet zo makkelijk is en krijg ik vaak een daverend applaus! Nog mooier is als ik voor handmatige boegschroef speel door even de boot af te duwen. Of met veel gas (helaas niet zo fijn voor de mensen die buiten zitten, maar helaas vaak nodig om de bocht door te komen) feilloos een bocht neem, en de boot door de kleinste grachtjes stuur. Achter je hoor je dan altijd : “hier kunnen de gewone rondvaartboten vast niet komen!” Gelukkig komen die ook niet zo vaak op die plekken. Eigenlijk kunnen ze er beter komen dan ik met de Lelie. Rondvaartboten zijn ontworpen voor de grachten, zo’n oud binnenvaartscheepje als de Lelie niet en die is dan ook minder wendbaar. Daarom meld ik me dan bijvoorbeeld op de marifoon ruimschoots van te voren als ik op de Singel vaar en de Brouwersgracht in wil.
Als ik weet dat er nog vijf boten te liggen wachten op de Brouwersgracht om de Haarlemmersluis in te draaien, wacht ik rustig op mijn beurt en vertel nog aan mijn gasten waar de poezenboot, het smalste huisje en de koepelkerk is omdat ik weet dat het nog even duurt. Maar de nietsvermoedende schipper van een plezierbootje die na de winter weer lekker aan het varen is op de eerste mooie zondag van het jaar van de Singel de Brouwersgracht in wilt heeft echt een probleem als hij zich na elke rondvaartboot in de buurt van de Brouwersgracht waagt kan hij rekenen op een oorverdovende toeter van de volgende rondvaartboot die al het bruggat uitkomt. Dus als je wilt lachen is de Haarlemmersluis de ‘place to be’ op een mooie zondag in Amsterdam. Wijntje erbij en volop pret!
Mijn grappigste actie op de Amsterdamse grachten:
Samen met een klant de dierenambulance bellen omdat een zwaan rondzwom in de Singelgracht met een poot op zijn rug. Wij dachten oh wat zielig hij kan alleen nog maar rondjes zwemmen! We besloten toch maar even te bellen maar werden meteen gerustgesteld. Het schijnt dat zwanen zo uitrusten, dus aan het pootje mankeerde niets!“





