“Een lijstje met stickernummers van gestolen boten aan boord van elke patrouilleboot van BBA zou veel leed kunnen voorkomen en zo moeilijk kan dat toch niet zijn.” Dat schreef in het Grachtenjournaal van 9 mei in het artikel “Gestolen bootje gezonken”

Als iets niet moeilijk is zullen onze bureaucratische overheidsinstituten er voor zorgen dat het moeilijk wordt gemaakt. Dat blijkt uit een e-mail die ik ontving van de heer Menno den Drijver, nautisch onderzoeker van nautisch adviesbureau Dextton. Hij schreef mij het volgende:

De reden dat zo’n lijstje niet kan is omdat er geen uitwisseling van data is tussen BBA en politie. De reden daarvan is voor nu te ingewikkeld om uit te leggen. Wel weet ik dat BBA veelvuldig onze website www.stolenboats.nl bezoekt en zelf naar ons reageert als door hen een boot is aangetroffen die op onze website staat vermeld. Een ieder kan zijn gestolen boot gratis aanmelden via de website. Wel moet dan van de diefstal aangifte zijn gedaan en er moeten voldoende gegevens van het vaartuig bekend zijn voor identificatie.

Kort gezegd: BBA doet moeite, de politie dwarsboomt en de bestolene is afhankelijk van particulier initiatief.
Daar is niets ingewikkelds aan.

Een paar jaar geleden heb ik een keer geprobeerd om bij de politie aangifte te doen van mijn gestolen buitenboordmotor. Van het kastje naar de muur en terug gestuurd, gaf ik het na een paar dagen op en accepteerde mijn verlies. Al mijn collega’s vertelden me dat aangifte geen zin heeft, onze politie heeft het te druk met belangrijker zaken. De website www.stolenboats.nl kende ik toen niet, maar zonder politieaangifte zou mijn buitenboordmotor daar toch niet op mogen staan.

Ik zou nog steeds graag willen dat iemand me uitlegt waarom er geen uitwisseling is van data tussen BBA en politie.